Forum Krótkofalarskie, Forum…

Uczestnicy:
pepe, Stachu nasłuchowiec SP95094KA
Sytuacja pierwsza:
Warunki początkowe: wbity w deskę gwóźdź.
Zadanie: Wyjąć gwóźdź…

Pepe bierze to coś do wyciągania gwoździ i wyjmuje gwóźdź.
Stachu nasłuchowiec siada na gwoździu, defekuje na niego i zębami (sztucznymi) wyciąga gwóźdź, wylizując do czysta deskę, swój odbyt oraz dupska wszystkich widzów, potem robi sobie loda i zaczyna rozglądać się za swoim wnuczkiem…

Sytuacja druga:
Warunki początkowe: w deskę jest wbity gwóźdź, ale tym razem do połowy.
Zadanie: wyjąć gwóźdź…

Pepe ponownie bierze to coś do wyciągania gwoździ i wyjmuje gwóźdź…
Stachu nasłuchowiec zaczyna myśleć, myśli, myśli i wymyślił… Masakrując sobie niewyjściową facjatę i niewyjściowego wąsa wbija czołem gwóźdź w deskę aż do samego końca – na równo z deską, a może nawet trochę głębiej. Jest zadowolony, bo w swej chytrości już wie jak poradzić sobie dalej… Chytry Stachu. Czy jesteś jak Stachu?

Michal_Czarkowski_sq4ctp pisze:


Pepe bierze to coś do wyciągania gwoźdz

Dzięki za uznanie, coś w tym jest Z jakiegoś powodu ten farmazon wiecznie lawiruje dookoła problemu obudowując
go problemami pobocznymi zamiast dążyć do jego rozwiązania. Jednak czy on jeden? Nikt z nas nie jest doskonały
ale niektórzy dążą (mniej lub bardziej udolnie) do doskonałości, zaś inni zakochują się we własnych ograniczeniach
i przedstawiają je jako fenomen ponad który wznieść się nie da. Stanlej niewątpliwie należy do tych drugich, on
nie chce być lepszy, chce błyszczeć swoimi ograniczeniami, a my nie widząc w nich wartości stajemy się jego wrogami.
Coś w tym guście, może kiedyś to rozwinę, bo dziś jakoś nie mam "weny"

pepe pisze:


Michal_Czarkowski_sq4ctp pisze:


Pepe bierze to coś do wyciągania gwoźdz


Dzięki za uznanie, coś w tym jest Z jakiegoś powodu ten farmazon wiecznie lawiruje dookoła problemu obudowując
go problemami pobocznymi zamiast dążyć do jego rozwiązania. Jednak czy on jeden? Nikt z nas nie jest doskonały
ale niektórzy dążą (mniej lub bardziej udolnie) do doskonałości, zaś inni zakochują się we własnych ograniczeniach
i przedstawiają je jako fenomen ponad który wznieść się nie da. Stanlej niewątpliwie należy do tych drugich, on
nie chce być lepszy, chce błyszczeć swoimi ograniczeniami, a my nie widząc w nich wartości stajemy się jego wrogami.
Coś w tym guście, może kiedyś to rozwinę, bo dziś jakoś nie mam "weny"

Chyba trudno o wenę na tym forum…