Nad Morskim Okiem siedzi stary baca. Przechodzący turyści pozdrawiają go i pytają:
– Co tu robicie?
– Łowię pstrągi.
– Przecież nie macie wędki!
– Pstrągi łowi się na lusterko.
– W jaki sposób?!
– To moja tajemnica. Ale... jeśli dostanę flaszkę, to ją wam zdradzę.
Turyści wracają do schroniska, kupują butelkę wódki i zanoszą ją bacy. On tłumaczy:
– Wkładam lusterko do wody, a kiedy pstrąg podpływa i zaczyna się przeglądać, to ja go
kamieniem i już jest mój...
– Ciekawe... A ile już tych pstrągów złowiliście?
– Jeszcze ani jednego, ale mam z pięć flaszek dziennie...
– Co tu robicie?
– Łowię pstrągi.
– Przecież nie macie wędki!
– Pstrągi łowi się na lusterko.
– W jaki sposób?!
– To moja tajemnica. Ale... jeśli dostanę flaszkę, to ją wam zdradzę.
Turyści wracają do schroniska, kupują butelkę wódki i zanoszą ją bacy. On tłumaczy:
– Wkładam lusterko do wody, a kiedy pstrąg podpływa i zaczyna się przeglądać, to ja go
kamieniem i już jest mój...
– Ciekawe... A ile już tych pstrągów złowiliście?
– Jeszcze ani jednego, ale mam z pięć flaszek dziennie...
" Tam gdzie kończy się myślenie, zaczyna się wiara w gusła i zabobony "