PenetratorBalistyczny pisze:
Tekstylne osłony balistyczne, do których zalicza się kamizelki kuloodporne, decydują
w wielu przypadkach o życiu osób podejmujących działania w obronie prawa,
uczestniczących w działaniach militarnych oraz publicznie znanych. W chwili
uderzenia pocisku w kamizelkę kuloodporną następuje proces pochłaniania energii
kinetycznej penetratora przez tekstylną strukturę wielowarstwową. Temu procesowi
towarzyszy deformacja pakietu balistycznego, która prowadzi do udaru balistycznego
odziaływującego bezpośrednio na ciało człowieka. Z generowaniem udaru balistycznego
związane jest ryzyko wystąpienia zewnętrznych i wewnętrznych obrażeń powodujących
zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu, które z zależności od skali mogą być przyczyną
ciężkiego kalectwa, eliminującego osobę z życia zawodowego, lub w skrajnych przypadkach
prowadzić do śmierci. Obrażenia ciała człowieka na skutek szybkiej deformacji tekstylnego
pakietu balistycznego w publikowanych artykułach Carrolla i in. (1978) i Cannona (2001)
określono pojęciem Behind Armour Blunt Trauma (BABT). Stwierdzono, że skala zjawiska
traumy balistycznej zależy głównie od parametrów stożka odkształcenia oraz anatomicznej
lokalizacji trafienia penetratora.
Publikowane prace badawcze dotyczące analizy zjawiska traumy balistycznej pokazują,
iż podczas niepenetrującego uderzenia pocisku w kamizelkę kuloodporną chroniącą ciało
człowieka, istnieje ryzyko pojawienia się obrażeń zewnętrznych i wewnętrznych w klatce
piersiowej i w jamie brzusznej o różnej skali. Mechanizm obrażeń powstały w wyniku
szybkiej deformacji tekstylnej osłony balistycznej może prowadzić do wystąpienia
podbiegnięć krwawych nie tylko w obrębie skóry, ale także w obrębie narządów
wewnętrznych, takich jak: płuca, serce czy wątroba. Podczas niepenetrującego uderzenia
pocisku w przednią cześć klatki piersiowej chronionej przez tekstylny pakiet balistyczny
może dojść do złamania żebra, mostka, zmiany w płucach w postaci pasmowych wylewów
krwi oraz możliwość defragmentacji miąższu płuc prowadzącego do przedostania się
powietrza do jamy opłucnej, czyli wystąpienia odmy opłucnej. Natomiast uraz zadany na linii
położenia serca w mostek może spowodować pojawienie się podbiegnięć krwawych ściany
serca, komory albo przegrody międzykomorowej, które prowadzą do zaburzeń w rytmie
serca. Specyfika obrażeń niepenetrującego uderzenia pocisku w jamę brzuszną dotyczy
w szczególności uszkodzeń wielu narządów, takich jak: wątroba, śledziona, żołądek, jelito
grube i cienkie czy nerki. W wyniku niepenetrującego uderzenia pocisku w anatomiczne
umiejscowienie wątroby może dojść do oderwania torebki od miąższu wątroby i pojawienie
się krwiaka podtorebkowego. Przedstawione w literaturze badania skali zjawiska traumy
balistycznej pokazują, że jest to zagadnienie stanowiące aktualny problem podczas
użytkowania tekstylnych wielowarstwowych osłon balistycznych.
Dotychczasowe badania oraz rozwój skuteczności tekstylnych osłon balistycznych
opierają się głównie na doskonaleniu własności wytrzymałościowych użytego do ich budowy
surowca. Szereg publikowanych badań naukowych wskazuje również, że na efektywność
balistyczną tekstylnych osłon ma wpływ struktura geometryczna poszczególnych warstw.
Szczegółowe badania w tym zakresie przeprowadzone były przez Stempnia (2009).
Analizowano prędkość propagacji fali naprężeń w tkaninie przyjmując, że ma ona wpływ
na sposób i ilość pochłanianej energii kinetycznej pocisku podczas uderzenia. Weryfikację
balistyczną tekstylnych osłon wielowarstwowych przeprowadzono w trzech wariantach
różniących się typem struktury. Pierwszy wariant stanowił pakiet zawierający w warstwach
strukturę nieprzeplataną. Kolejny wariant stanowił pakiet balistyczny z tkaniny o splocie
płóciennym. Trzeci wariant stanowił moduł dwufazowy zawierający strukturę nieprzeplataną
oraz strukturę tkaniny o splocie płóciennym. W wyniku przeprowadzonych badań
dowiedziono, że dla pakietów balistycznych wykonanych ze struktur nieprzeplatanych
granica bezpieczeństwa wynikająca z nieprzestrzelenia oraz maksymalnej wysokość stożka
odkształcenia poniżej 44 mm (według normy NIJ Standard (2008)), została spełniona przy
znacznie mniejszej masie powierzchniowej pakietu w stosunku do osłon wykonanych z tkanin
o splocie płóciennym. Na podstawie przeprowadzonych badań wykazano, że znaczący wpływ
na efektywność balistyczną miękkich pakietów ochronnych, obok zastosowanego surowca,
ma również struktura geometryczna warstw tekstylnych.
Niezwykle obiecującymi strukturami tekstylnymi do zastosowań w miękkich pakietach
balistycznych są tkaniny wieloosiowe. Ponieważ dotychczasowe badania pokazują,
że struktura geometryczna tkaniny, obok użytego surowca, ma wpływ na jej efektywność
balistyczną należy sądzić, że tekstylne struktury wieloosiowe mogą prowadzić
do zmniejszenia skali traumy balistycznej. W porównaniu z tradycyjnymi tkaninami
dwuosiowymi, mogą one zawierać w swojej strukturze więcej niż dwa wzajemnie
przeplatające się układy nitek. Podczas uderzenia pocisku w tkaninę wieloosiową fala
uderzeniowa rozchodzi się promieniowo wzdłuż wszystkich układów powodując, że obszar
tkaniny absorbujący energię kinetyczną pocisku jest znacznie większy niż w tkaninach
dwuosiowych. Może to znacząco wpływać na parametry powstającego stożka odkształcenia
i w konsekwencji na fizjologiczne skutki udaru balistycznego.
Podstawową tekstylną strukturą wieloosiową jest tkanina trójosiowa o splocie
bazowym. Pierwsze prace nad uzyskaniem tkanin trójosiowych były prowadzone już
pierwszej połowie XX wieku, gdzie strukturę tkaniny wytwarzano sposobem ręcznym.
Niezwykle trudnym zadaniem było opracowanie maszyny do wytwarzania tkanin
wieloosiowych, a w szczególności z wysokowytrzymałych włókien, dla celów ochron
balistycznych. Opracowano szereg prototypów maszyn, jednak dopiero w ostatnich latach
firma Triaxial Structures, Inc. opracowała krosno do wytwarzania tkanin trójosiowych
o splocie bazowym na skalę przemysłową z włókien wysokowytrzymałych Kevlar 29
i Vectran. Dostępność tych tkanin spowodowała podjęcie prac badawczych w ramach
niniejszej pracy doktorskiej nad oceną ich efektywności balistycznej w kontekście
potencjalnych fizjologicznych skutków udaru balistycznego po niepenetrujacym uderzeniu
pocisku w ciało człowieka. Wykazano różnice jakie występują w efektywności
balistycznej i skali traumy balistycznej pomiędzy pakietami wykonanymi z tkanin
dwuosiowych i z tkanin trójosiowych. Oba typy tkanin były wykonane z tej samej przędzy
para-aramidowej Kevlar 29 i miały taką samą masę powierzchniową.
Tekstylne osłony balistyczne, do których zalicza się kamizelki kuloodporne, decydują
w wielu przypadkach o życiu osób podejmujących działania w obronie prawa,
uczestniczących w działaniach militarnych oraz publicznie znanych. W chwili
uderzenia pocisku w kamizelkę kuloodporną następuje proces pochłaniania energii
kinetycznej penetratora przez tekstylną strukturę wielowarstwową. Temu procesowi
towarzyszy deformacja pakietu balistycznego, która prowadzi do udaru balistycznego
odziaływującego bezpośrednio na ciało człowieka. Z generowaniem udaru balistycznego
związane jest ryzyko wystąpienia zewnętrznych i wewnętrznych obrażeń powodujących
zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu, które z zależności od skali mogą być przyczyną
ciężkiego kalectwa, eliminującego osobę z życia zawodowego, lub w skrajnych przypadkach
prowadzić do śmierci. Obrażenia ciała człowieka na skutek szybkiej deformacji tekstylnego
pakietu balistycznego w publikowanych artykułach Carrolla i in. (1978) i Cannona (2001)
określono pojęciem Behind Armour Blunt Trauma (BABT). Stwierdzono, że skala zjawiska
traumy balistycznej zależy głównie od parametrów stożka odkształcenia oraz anatomicznej
lokalizacji trafienia penetratora.
Publikowane prace badawcze dotyczące analizy zjawiska traumy balistycznej pokazują,
iż podczas niepenetrującego uderzenia pocisku w kamizelkę kuloodporną chroniącą ciało
człowieka, istnieje ryzyko pojawienia się obrażeń zewnętrznych i wewnętrznych w klatce
piersiowej i w jamie brzusznej o różnej skali. Mechanizm obrażeń powstały w wyniku
szybkiej deformacji tekstylnej osłony balistycznej może prowadzić do wystąpienia
podbiegnięć krwawych nie tylko w obrębie skóry, ale także w obrębie narządów
wewnętrznych, takich jak: płuca, serce czy wątroba. Podczas niepenetrującego uderzenia
pocisku w przednią cześć klatki piersiowej chronionej przez tekstylny pakiet balistyczny
może dojść do złamania żebra, mostka, zmiany w płucach w postaci pasmowych wylewów
krwi oraz możliwość defragmentacji miąższu płuc prowadzącego do przedostania się
powietrza do jamy opłucnej, czyli wystąpienia odmy opłucnej. Natomiast uraz zadany na linii
położenia serca w mostek może spowodować pojawienie się podbiegnięć krwawych ściany
serca, komory albo przegrody międzykomorowej, które prowadzą do zaburzeń w rytmie
serca. Specyfika obrażeń niepenetrującego uderzenia pocisku w jamę brzuszną dotyczy
w szczególności uszkodzeń wielu narządów, takich jak: wątroba, śledziona, żołądek, jelito
grube i cienkie czy nerki. W wyniku niepenetrującego uderzenia pocisku w anatomiczne
umiejscowienie wątroby może dojść do oderwania torebki od miąższu wątroby i pojawienie
się krwiaka podtorebkowego. Przedstawione w literaturze badania skali zjawiska traumy
balistycznej pokazują, że jest to zagadnienie stanowiące aktualny problem podczas
użytkowania tekstylnych wielowarstwowych osłon balistycznych.
Dotychczasowe badania oraz rozwój skuteczności tekstylnych osłon balistycznych
opierają się głównie na doskonaleniu własności wytrzymałościowych użytego do ich budowy
surowca. Szereg publikowanych badań naukowych wskazuje również, że na efektywność
balistyczną tekstylnych osłon ma wpływ struktura geometryczna poszczególnych warstw.
Szczegółowe badania w tym zakresie przeprowadzone były przez Stempnia (2009).
Analizowano prędkość propagacji fali naprężeń w tkaninie przyjmując, że ma ona wpływ
na sposób i ilość pochłanianej energii kinetycznej pocisku podczas uderzenia. Weryfikację
balistyczną tekstylnych osłon wielowarstwowych przeprowadzono w trzech wariantach
różniących się typem struktury. Pierwszy wariant stanowił pakiet zawierający w warstwach
strukturę nieprzeplataną. Kolejny wariant stanowił pakiet balistyczny z tkaniny o splocie
płóciennym. Trzeci wariant stanowił moduł dwufazowy zawierający strukturę nieprzeplataną
oraz strukturę tkaniny o splocie płóciennym. W wyniku przeprowadzonych badań
dowiedziono, że dla pakietów balistycznych wykonanych ze struktur nieprzeplatanych
granica bezpieczeństwa wynikająca z nieprzestrzelenia oraz maksymalnej wysokość stożka
odkształcenia poniżej 44 mm (według normy NIJ Standard (2008)), została spełniona przy
znacznie mniejszej masie powierzchniowej pakietu w stosunku do osłon wykonanych z tkanin
o splocie płóciennym. Na podstawie przeprowadzonych badań wykazano, że znaczący wpływ
na efektywność balistyczną miękkich pakietów ochronnych, obok zastosowanego surowca,
ma również struktura geometryczna warstw tekstylnych.
Niezwykle obiecującymi strukturami tekstylnymi do zastosowań w miękkich pakietach
balistycznych są tkaniny wieloosiowe. Ponieważ dotychczasowe badania pokazują,
że struktura geometryczna tkaniny, obok użytego surowca, ma wpływ na jej efektywność
balistyczną należy sądzić, że tekstylne struktury wieloosiowe mogą prowadzić
do zmniejszenia skali traumy balistycznej. W porównaniu z tradycyjnymi tkaninami
dwuosiowymi, mogą one zawierać w swojej strukturze więcej niż dwa wzajemnie
przeplatające się układy nitek. Podczas uderzenia pocisku w tkaninę wieloosiową fala
uderzeniowa rozchodzi się promieniowo wzdłuż wszystkich układów powodując, że obszar
tkaniny absorbujący energię kinetyczną pocisku jest znacznie większy niż w tkaninach
dwuosiowych. Może to znacząco wpływać na parametry powstającego stożka odkształcenia
i w konsekwencji na fizjologiczne skutki udaru balistycznego.
Podstawową tekstylną strukturą wieloosiową jest tkanina trójosiowa o splocie
bazowym. Pierwsze prace nad uzyskaniem tkanin trójosiowych były prowadzone już
pierwszej połowie XX wieku, gdzie strukturę tkaniny wytwarzano sposobem ręcznym.
Niezwykle trudnym zadaniem było opracowanie maszyny do wytwarzania tkanin
wieloosiowych, a w szczególności z wysokowytrzymałych włókien, dla celów ochron
balistycznych. Opracowano szereg prototypów maszyn, jednak dopiero w ostatnich latach
firma Triaxial Structures, Inc. opracowała krosno do wytwarzania tkanin trójosiowych
o splocie bazowym na skalę przemysłową z włókien wysokowytrzymałych Kevlar 29
i Vectran. Dostępność tych tkanin spowodowała podjęcie prac badawczych w ramach
niniejszej pracy doktorskiej nad oceną ich efektywności balistycznej w kontekście
potencjalnych fizjologicznych skutków udaru balistycznego po niepenetrujacym uderzeniu
pocisku w ciało człowieka. Wykazano różnice jakie występują w efektywności
balistycznej i skali traumy balistycznej pomiędzy pakietami wykonanymi z tkanin
dwuosiowych i z tkanin trójosiowych. Oba typy tkanin były wykonane z tej samej przędzy
para-aramidowej Kevlar 29 i miały taką samą masę powierzchniową.
TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA
Stachu, ja w kwestii Twojego kolejnego nicka… Może i penetrator tylko niekoniecznie balistyczny…
https://inwentarz.ipn.gov.pl/advancedSearch?q=stanis%C5%82aw+urbanowicz+g%C4%85sior
Mam dwa konta, drugie to „sq4ctp”. Podobne nicki – to nie ja.
StachuSP95094KA„Lampowiec”:http://kf-ukf.iq24.pl/default.asp?grupa=162755&temat=479995
NazwiskoUrbanowicza:http://kf-ukf.iq24.pl/podglad_posta.asp?id_komentarza=2589831
http://kf-ukf.iq24.pl/default.asp?grupa=165377&temat=481108
Kto chce zostać Staśkiem?
Stachu? Powypisuj sobie wszystkich Czarkowskich z inwentarza IPN...
Mam dwa konta, drugie to „sq4ctp”. Podobne nicki – to nie ja.
StachuSP95094KA„Lampowiec”:http://kf-ukf.iq24.pl/default.asp?grupa=162755&temat=479995
NazwiskoUrbanowicza:http://kf-ukf.iq24.pl/podglad_posta.asp?id_komentarza=2589831
http://kf-ukf.iq24.pl/default.asp?grupa=165377&temat=481108
Kto chce zostać Staśkiem?
Stachu? Powypisuj sobie wszystkich Czarkowskich z inwentarza IPN...